czwartek, 20 października 2016

Nie do wiary? Ależ tak! To miód na moje rany!


Przez wieki miód był wykorzystywany jako skuteczne lekarstwo w leczeniu ran, oparzeń i wrzodów. Ówcześnie działano intuicyjnie, jednak bardzo słusznie. Przemywano rany najpierw mlekiem, potem kładąc okłady z miodu. W ostatnich latach nastąpiło ponowne zainteresowanie leczniczymi właściwościami miodu. Obecnie właściwości te są potwierdzone naukowo.

W jaki sposób miód łagodzi infekcje?
Istnieje wiele składowych miodu, które współdziałając ze sobą, razem nadają mu swoje niepowtarzalne antybakteryjne właściwości. Poniżej zastaw cech z krótką charakterystyką ich działania przeciwdrobnoustrojowego.
  1. Wysoka osmolalność
Miód jest nasyconym lub przesyconym roztworem cukrów, a także zawiera niski (kwaśny) odczyn miodu co powoduje wysokie ciśnienie osmotyczne miodu który wchodzi w silną reakcję z cząsteczkami wody. Prowadzi to do sytuacji, w której brak „wolnych” cząsteczek wody hamuje wzrost mikroorganizmów.
  1. Nadtlenek wodoru
Kiedy miód rozcieńcza się w wysięku z rany wytwarzany jest nadtlenek wodoru (woda utleniona) w reakcji oksydazy glukozy. Nadtlenek wodoru jest uwalniany powoli zapewniając ranie antybakteryjną ochronę. Równocześnie nie niszczy odbudowujących się tkanek.
  1. Antybakteryjne związki fitochemiczne
Niektóre miody zachowują swoją aktywność przeciwbakteryjną nawet gdy ustaje działanie nadtlenku wodoru. Odkryto, że miód z drzewa manuka (Leptospermum scoparium) posiada wysoki poziom antybakteryjnych związków fitochemicznych
Oprócz swoich właściwości przeciwbakteryjnych miód stymuluje aktywność limfocytów i fagocytów we krwi. Są istotne w kluczowych reakcjach układu odpornościowego w walce przeciw infekcjom.
Jakie rany miód leczy?
Miód najczęściej stosuje się jako miejscowy środek antybakteryjny w leczeniu infekcji w szerokiej gamie ran różnego typu. Obejmują one:
  • Owrzodzenie nóg
  • Odleżyny
  • Cukrzycowe owrzodzenie stopy
  • Zakażone rany (wynikające z urazu lub zabiegu)
  • Oparzenia
W większości przypadków, miód stosuje się gdy konwencjonalne leczenie przeciwbakteryjne, antybiotyki i środki antyseptyczne są nieskuteczne. Liczne badania wykazały, że takie trudne do wyleczenia rany dobrze reagują na opatrunki z miodu:
  • stan zapalny, obrzęk i ból szybko ustępują,
  • nieprzyjemny zapach znika,
  • martwa tkanka usuwana jest bezboleśnie
  • brak uszkodzeń komórek odnawialnych
  • opatrunki miodowe to szybkie i skuteczne leczenie
  • nie pozostawia blizn.
Miód może być również używany jako pierwsza pomoc w przypadku oparzeń dzięki swoim przeciwzapalnym właściwościom.
Jakiego miodu używać?
Od wieków było wiadomo, że rożne typy miodu wykazują różną antybakteryjną aktywność. W ostatnich latach przebadano miody z różnych źródeł i kilka z nich zostało zdefiniowanych jako posiadające szczególne właściwości przeciwdrobnoustrojowe, przeciwzapalne, łagodzące ból, oczyszczające ranę, stymulujące ziarninowanie i przyspieszające ten proces, oraz wspomagające proces bliznowacenia.
Miód manuka otrzymywany z drzewa manuka pochodzi z Nowej Zelandii. Posiada wyjątkowo wysoką aktywność przeciwbakteryjną nie związaną jednak z nadtlenkiem wodoru ale z czynnikami fitochemicznymi takimi jak:
  • niski (kwaśny) odczyn,
  • katalaza,
  • enzymy trawiące białka w wydzielinach z rany.
Wszystkie te czynniki działają na korzyść procesu gojenia rany.
W celach medycznych, do leczenia zainfekowanych ran ważne jest by używać miodu wysterylizowanego i testowanego laboratoryjnie. Miód produkowany z drzewa manuka jest testowany pod kątem aktywności antybakteryjnej i zostaje mu przyznawana nota jakości nazywana UMF (Unique Manuka Factor). Im wyższy jest wskaźnik UMF tym wyższy poziom aktywności antybakteryjnej miodu. Rekomendowane oceny UMF to od 10 punktów w górę.
Dodatkowo, stosowana sterylizacja promieniami gamma nie zmniejsza aktywności antybakteryjnej miodu.
Jak stosować miód na rany?
Wszystkie trudno gojące się rany powinny być pod ścisłą kontrolą lekarza. Poniżej przedstawiamy ogólne wskazówki jak miód powinien być stosowany w leczeniu ran.
  • Ilość użytego do leczenia rany miodu zależy od ilości wydobywających się z niej płynów. Duże ilości wysięku wymagają aplikacji znacznych ilości miodu.
  • Częstotliwość zmiany opatrunku zależy od tego jak szybko miód jest rozcieńczany w wysięku. Zmieniaj opatrunek rzadziej niż zobaczysz lub poczujesz, że miód zaczyna pracować nad gojeniem rany.
  • Opatrunki okluzyjne (szczelne) pomagają zapobiegać wypływaniu miodu spod opatrunku i dzięki temu dłużej utrzymuje się on na właściwym miejscu.
  • Lepiej jest rozsmarować miód na opatrunku i w takiej postaci zaaplikować na ranę niż nałożyć miód bezpośrednio na ranę. Opatrunki już zaimpregnowane miodem są dostępne w aptekach i stanowią dużo skuteczniejszą i mniej brudzącą alternatywę, niż opatrunki wykonywane własnoręcznie.
  • Ropnie czy głębokie rany potrzebują więcej miodu by odpowiednio dogłębnie wniknąć w struktury zranionych tkanek. Taka „rynienka” głębokiej rany powinna być wypełniona miodem jeszcze przed aplikacją odpowiedniego miodowego opatrunku.
  • Najważniejsze zalecenie – przed zastosowaniem miodu na rany, KONIECZNIE skonsultuj się z lekarzem.

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz